Lífið er dásamlegt

And the Gods have spoken.
From now on my ipod shall always be referred to as Hrollaugur Natan.
Hrollaugur Natan er það nafn er við ipod minn mun ávallt loða.
Að eilífu, amen:D

Sem minnir mig á óhugnanlegustu hryllingsmynd sem ég hef séð á ævinni. Hana sá ég í morgun…
Þetta var sem sé heimildarmynd um Evangelíska söfnuðinn og hvernig meðlimir hans heilaþvo börn.
Myndin hét Jesus camp og er klárlega málið ef ykkur langar til þess að verða virkilega hrædd.

Víííííííí ég er að fara að fá blóðmör eftir augnablik:D Jeg hlakka meget meget til:D
Flug til Akureyrar pantað hálf sex á þriðjudaginn og partý á morgun sem inniheldur mig, Völu, Þóru, Önnu und Sunnefu.

Sé ykkur þegar ég er hér næst:)

Kv.
Sesselía

Hvert blogg er hróp út í tómið.
Það er gott að tómið tekur lengi við, hvert gætum við annars hrópað ef það fylltist.
Þá sætum við uppi með að grafa holur í miðjum sefgróðrinum, án þess að gera okkur grein fyrir því að sefið kjaftar frá. Það er betra að vera höfundur eigin kjaftasaga. Gefum þeim upplýsingar, gefum þeim líf, en gefum þeim aldrei sálur okkar. Að selja djöflinum sálu sína er ómögulegt. Það er okkar blessun og bölvun að hafa sál og við getum ekki losað okkur við hana þótt við fegin vildum, hvað þá fengið borgað fyrir hana.
Öll þessi gleði, öll þessi ást, allar þessar þjáningar og sorg. Jing og jang er ekkert svo vitlaust…

Ég heyrði dásamlegt lag í útvarpinu í dag.
Það er með David Jones og heitir “sun goes down”.
Það er skylda að hlusta á það í nötrandi bassa, takturinn er frummannalega seiðandi.
Ég      vil      dansa     og       gleyma     ….    dansa      að       eilífu      ;)
I am enslaved by the rythm.

En annars var þessi dagur heltekinn af ,,só”-um.
Þetta nýja uppáhaldslag mitt fjallaði um só-larlag.
Áðan var ég svo að horfa á Só-dómu í só-fanum og í dag fór ég með Só-lrúnu í só-nar! Funky!

1. apríl fer ég heim. Ég var að panta flugfar í dag:). Á sunnudaginn koma Anna og Vala til landsins, Anna frá Frakklandi og Vala frá Rúmeníu! Ég get ekki beðið eftir villtu partýi sem mun ef allt gengur eftir innihalda mig, Önnu, Völu, Þóru, Sunnefu og jafnvel Ástu:D
*Hlakk*

Það er svo gott að vera komin heim aftur, ég keyrði bíl í fyrsta sinn í fjóra mánuði í dag, ljúft!
Ég hlakka svo til að setjast upp í Tönyuna, fylla hana af benzíni, setja ipodinn minn (er stöðugt að velta fyrir mér hentugum nöfnum, en ég held að Hroll(l)augur bara fari honum ekki… eitthvað… konungbornara kannske…?) í Itripinn minn og aka til fjarlægs staðar þar sem ég get notið einverunnar.

En nóg um dagdrauma,
í gær horfði ég á myndina death proof, það er fátt gott um hana að segja nema að í henni var tilvitnun í eitt af uppáhalds ljóðunum mínum á enskri tungu, en það fylgir hér á eftir.

Stopping by Woods on a Snowy Evening

Hversvegna bloggum við?

Sumir blogga til þess að segja skoðanir sínar á málefnum í samfélaginu.

Aðrir til þess að fá útrás fyrir tilfinningar.

Fólk bloggar í orðum, ljóðum, litum, myndum og lögum.

Sumir blogga af skyldurækni og aðrir harla sjaldan ef nokkuð.

Blogg er eins og dagbók sem maður skilur viljandi eftir á sófaborðinu.

Skoðið ef þið viljið, segið skoðanir ef þið hafið áhuga

en munið að þetta er aðeins blogg, dagbók sem þú mátt lesa;)

Hér er fallegt og ljúft að vera, ég hélt að ég myndi aldrei finna blogg sem jafnaðist á við hið gamla.  

En hér er það mætt, hnarreist og grænt eins og frumkógur í kjölfar regns.

Það gerði útslagið að folkið var flutt á folk.visir.is, það er bara of smekklaus slóð fyrir konungborin bastarð sem mig.
Svo ég ákvað að breyta til, hreinsa ekki beinagrindurnar úr skápnum heldur kaupa mér nýjan.

Það verður kannske gaman að kíkja á þær þegar fram líða stundir.

Það sem hefur gerst hjá mér undanfarið er að ég er komin frá útlöndum, þar sem ég ferðaðist um Ítalíu ásamt Ástu eftir að við sögðum upp í Ölpunum. Bakpokaferðalangar með interrail passa! Góðar stundir, sem ég mun kannski segja eitthvað frá um leið og ég set inn myndir frá ferðinniJ.

Eftir Ítalíu stöldruðum við aðeins við í Þýskalandi, eða yfir páskana. Svo héldum við áfram heim. Núna er ég hjá föður mínum í Reykjavík og er að velta því fyrir mér hvernig næsta sumri og vetri skal varið. Ég er loksins að fá daufar hugmyndir og er það mikill léttir fyrir þjakaðar íhugunarhrukkurnar á enni mér.

Ég hlakka til að koma heim í fyrsta sinn í fjóra mánuði. Ég er komin heim, til Ísalandsins fagra, súkkulaðikakan og ísinn eru komin og nú vantar mig aðeins jarðarberið… Eyjafjörð með Akureyri mókandi fyrir fjarðarbotni, Hörgárdal með heiðskíru vetrarnæturnar, norðurljósin og stjörnurnar og snaróðu vini mína og ættingja:D.

Kv.
Sesselía